Aktualizacja: 29 października 2026

Czym jest karta wyposażenia pracownika
W firmie budowlanej karta robi trzy rzeczy naraz: dokumentuje wypełnienie obowiązków BHP, pozwala rozliczyć pracownika przy odejściu i pokazuje, kiedy komu należy się nowa para butów.
Kto musi ją prowadzić
Obowiązek wynika z Kodeksu pracy. Pracodawca ma dostarczyć pracownikowi nieodpłatnie środki ochrony indywidualnej oraz odzież i obuwie robocze (art. 237⁶ i 237⁷ Kodeksu pracy) i prowadzić ich ewidencję. Rodzaje wyposażenia i okresy używalności ustala sam pracodawca, w porozumieniu z przedstawicielami pracowników, w regulaminie pracy lub osobnym zarządzeniu (art. 237⁸). Karta jest tej ewidencji najprostszą formą i podczas kontroli Państwowej Inspekcji Pracy to o nią inspektor pyta w pierwszej kolejności.
Ewidencja obejmuje każdego zatrudnionego na umowę o pracę. W praktyce większość firm prowadzi ją też dla zleceniobiorców i podwykonawców, którym wydaje sprzęt ochronny, bo pozwala to rozliczyć wyposażenie po zakończeniu współpracy.
Co musi zawierać karta
Pola, bez których karta nie spełni swojej funkcji:
- Dane pracownika: imię, nazwisko, stanowisko, data zatrudnienia.
- Tabela przydziału, a w niej dla każdej pozycji: nazwa wyposażenia (np. „buty robocze S3”, „kask ochronny”, „kamizelka ostrzegawcza”), rozmiar, ilość, data wydania, okres używalności (np. 12 miesięcy, „do zużycia”), data zwrotu lub wymiany oraz podpis pracownika przy odbiorze.
- Uwagi: wydanie poza terminem (zniszczenie, zagubienie), potrącenia, odstępstwa od tabeli norm.
- Podpis osoby wydającej i miejsce na podpis przy rozliczeniu końcowym.
Karta powinna się zgadzać z firmową tabelą norm przydziału, czyli listą, co przysługuje na danym stanowisku i na jak długo. Jeśli takiej tabeli nie ma, warto zacząć od niej: bez normy nie da się ocenić, czy wymiana butów po 8 miesiącach to nadużycie czy norma.
Wzór do pobrania
Trzy wersje tego samego wzoru:
- Karta wyposażenia pracownika (PDF): do druku, jedna karta na pracownika, 20 wierszy na pozycje.
- Karta wyposażenia pracownika (Word): do uzupełnienia nagłówka firmy i tabeli norm.
- Karta wyposażenia pracownika (Excel): z automatycznym wyliczaniem daty kolejnej wymiany z okresu używalności i arkuszem tabeli norm.
Karta do druku, jedna na pracownika, z 20 wierszami na pozycje. Pobierz: karta wyposażenia pracownika (PDF)
Dokument do uzupełnienia nagłówka firmy i tabeli norm. Pobierz: karta wyposażenia pracownika (Word)
Arkusz liczy datę kolejnej wymiany z okresu używalności i zawiera tabelę norm. Pobierz: karta wyposażenia pracownika (Excel)
Jak liczyć okresy używalności
Okres używalności liczy się od daty wydania, nie od daty zakupu. Jeśli norma mówi „buty robocze: 12 miesięcy”, pracownik, który dostał buty 15 marca, ma prawo do nowej pary 15 marca następnego roku. Wcześniejsza wymiana jest możliwa, gdy wyposażenie straciło właściwości ochronne (rozdarte szelki, pęknięty kask po uderzeniu) i powinna mieć wpis w uwagach z powodem.
Dwie zasady, które oszczędzają sporów:
- Środki ochrony indywidualnej (kask, szelki, okulary) wymienia się po uszkodzeniu lub upływie terminu producenta, niezależnie od normy firmowej. Kask po mocnym uderzeniu idzie do kosza nawet, jeśli jest „nowy”.
- Odzież i obuwie robocze wymienia się według normy, a przed terminem tylko za wpisem w karcie.
Rozliczenie przy odejściu pracownika
Przy rozwiązaniu umowy pracownik zwraca wyposażenie, które nie uległo zużyciu, albo rozlicza się z niego. W karcie wpisuje się datę zwrotu i stan. Pozycje w okresie używalności, których pracownik nie zwrócił, mogą zostać rozliczone proporcjonalnie do niewykorzystanego okresu, ale tylko wtedy, gdy regulamin to przewiduje, a pracownik pisemnie zgodził się na potrącenie (art. 91 Kodeksu pracy). Bez podpisanej karty przydziału trudno w ogóle wykazać, co pracownik dostał.
Papier, Excel czy aplikacja
Kilkanaście osób i jeden magazynier: papierowa karta w segregatorze wystarczy. Przy 40 pracownikach na kilku budowach pojawiają się typowe problemy: karty są w biurze, a wydania na budowie; nikt nie wie, komu kończy się okres używalności w tym miesiącu; przy kontroli PIP brakuje podpisów z ostatnich wydań.
Excel rozwiązuje liczenie terminów, ale podpisy nadal trzeba zbierać na papierze.
W Builtly moduł wyposażenia prowadzi kartę za każdego pracownika: magazynier wydaje kask czy buty z telefonu, pracownik potwierdza odbiór, a system sam liczy datę kolejnej wymiany z tabeli norm i pokazuje, komu kończy się okres używalności w najbliższych 30 dniach. Przy odejściu pracownika rozliczenie to jedna lista „do zwrotu” zamiast przeglądania segregatora. Kartę można wydrukować jako PDF na kontrolę w każdej chwili.
Najczęstsze pytania
Czy karta wyposażenia musi być papierowa?
Nie. Przepisy wymagają ewidencji, nie konkretnej formy. Ewidencja elektroniczna jest w porządku, jeśli pozwala wskazać, kto, co i kiedy odebrał, oraz potwierdzić odbiór w sposób przypisany do pracownika.
Czy pracownik może używać własnej odzieży roboczej?
Tak, za jego zgodą i za ekwiwalentem pieniężnym (art. 237⁷ § 2 Kodeksu pracy), z wyjątkiem stanowisk, gdzie odzież ulega intensywnemu brudzeniu lub skażeniu. Środków ochrony indywidualnej nie można zastąpić ekwiwalentem.
Co z praniem odzieży roboczej?
Pranie i konserwacja należą do pracodawcy. Jeśli nie może ich zapewnić, wypłaca ekwiwalent; wysokość i zasady warto zapisać w tym samym regulaminie co tabelę norm.
Jak długo przechowywać karty?
Przez cały okres zatrudnienia i co najmniej 3 lata po jego zakończeniu (przedawnienie roszczeń ze stosunku pracy); karty stanowią część dokumentacji pracowniczej.
Czy jedna karta może obejmować kilka lat?
Tak. Karta prowadzona jest ciągle; nowe wydania dopisuje się w kolejnych wierszach. Gdy skończą się wiersze, zakłada się kolejny arkusz z numerem kontynuacji.
