Aktualizacja: 20 października 2026
Jedna naklejka, jedna sztuka
Kod jest etykietą karty, nie nazwą modelu. Dwa młoty tej samej firmy dostają dwa kody. Gdy naklejka z pierwszego młota wyląduje na drugim, historia wydania jedzie za złą sztuką. Zanim nakleisz, sprawdź numer na kartce z numerem wewnętrznym i numer na ekranie po pierwszym skanie.
W Builtly naklejkę generujesz przy narzędziu i drukujesz samodzielnie. Nie jest dodatkowo płatna. Na naklejce ma być kod, który system właśnie przypisał do tej karty. Ręcznie przepisywany numer obok kodu pomaga, gdy naklejka jest starta i ktoś czyta ją wzrokiem, ale to kod otwiera kartę.
Gdzie nakleić
- Wybierz płaskie miejsce na obudowie, nie na baterii i nie na osłonie, którą zdejmujesz do pracy.
- Omijaj uchwyt i stopę, które ścierają papier o rękawicę i o beton.
- Odtłuść obudowę. Na oleju naklejka schodzi przy pierwszym dniu.
- Naklej raz. Druga naklejka na tę samą sztukę myli skan, jeśli stary kod jeszcze działa.
- Po naklejeniu zeskakuj kod telefonem i sprawdź, czy otwiera tę kartę, a nie sąsiednią.
Walizka transportowa jest złym miejscem, jeśli walizka zostaje w aucie, a narzędzie idzie na strop. Kod ma jechać ze sztuką. Jeśli obudowa jest za okrągła, naklej na płytkę, którą przykręcasz tam, gdzie nie przeszkadza w pracy. Nie zasłaniaj tabliczki znamionowej: numer seryjny ma zostać czytelny obok kodu.
Skan przy wydaniu
Magazynier skanuje kod aparatem telefonu. Ekran pokazuje nazwę i numer, zanim potwierdzi wydanie na budowę. Dzięki temu widać, że skan dotyczy NZ-014, a nie sąsiedniej sztuki z półki. Zrzut jest z danych przykładowych.

Sam odczyt kodu nie jest jeszcze wydaniem. Wydanie powstaje, gdy wskażesz budowę i osobę, a zapis dojdzie do rejestru. Do zapisu potrzebny jest internet. Na placu bez zasięgu kod da się zobaczyć, ale wydanie nie zostanie, dopóki telefon nie wyśle wpisu. Nie obiecuj ekipie, że skan „zrobi się sam” po powrocie do bazy, jeśli nikt nie powtórzy kroku przy sieci.
Przykład oznaczenia partii
W poniedziałek oznaczasz osiem elektronarzędzi z magazynu, nie całą firmę naraz. Dla każdej sztuki: karta, wydruk, naklejka, skan kontrolny. Numerujesz kartkę kontrolną: osiem skanów, osiem nazw na ekranie, zero pomyłek „kod od wiertarki na młocie”. We wtorek te osiem da się wydać skanem. Reszta magazynu dostaje naklejki w kolejnym podejściu, gdy pierwsza partia już żyje w wydaniach. Lepiej osiem pewnych kodów niż pięćdziesiąt naklejek bez sprawdzenia.
Gdy naklejka odpadnie, nie pisz nowego numeru mazakiem na obudowie i nie licz, że ludzie go zapamiętają. Wygeneruj kod jeszcze raz do tej samej karty i naklej ponownie. Historia zostaje przy numerze wewnętrznym. Nowa naklejka nie jest nowym narzędziem.
Drukuj kod na tyle duży, żeby aparat złapał go z pół metra, także gdy w kadrze jest rękawica. Drobny znaczek z kartki pociętej na kilkadziesiąt kawałków czyta się w biurze i gubi na placu. Jedna naklejka, którą da się objąć palcami, jest praktyczniejsza.
Gdy skan otwiera inną nazwę niż ta na obudowie, nie wydaj tej sztuki. Zdejmij naklejkę, wygeneruj kod jeszcze raz do właściwej karty i naklej od nowa. Wydanie „bo i tak wiadomo, że to młot” zapisze historię przy złym numerze. Potem zwrot trafi na kartę, która leży w magazynie, a młot na budowie zostanie bez śladu.
W deszczu papier puchnie. Jeśli narzędzie pracuje w błocie, naklejka w koszulce albo zalaminowana wytrzyma dłużej niż goła kartka. Laminat nie zmienia kodu. Nadal jest to ten sam wydruk z karty tej sztuki.
Czego kod nie załatwia
- Nie zastępuje przeglądu terminowego ani wpisu serwisu.
- Nie jest zgłoszeniem do urzędu i nie nadaje narzędziu statusu prawnego.
- Nie pilnuje zwrotu sam. Ktoś musi zeskanować sztukę przy oddaniu.
- Nie działa jako zapis wydania bez internetu.
- Nie odróżnia dwóch sztuk, jeśli obie dostały ten sam wydruk.
Kod jest sposobem, żeby telefon otworzył właściwą kartę. Reszta ewidencji, wydanie na budowę, zwrot przez kwarantannę i historia, jest na stronie ewidencji narzędzi.
